آنجا که زبان از سخن گفتن باز می ماند،موسیقی آغاز می شود
بابك بيات در سال 1325 در شهر تهران به دنيا آمد.از سن 19 سالگى در اپراى تهران و زير نظر خانم اولين باغچه بان, آقاى ثمين باغچه بان و نصرت الله زابلى با موسيقى كلاسيك و جهانى آشنا شد و ...
آواز خوانى زنان در ملأ عام به صورت تک خوانى، در جمهورى اسلامى ايران غيرشرعى و در نتيجه غيرقانونى است. قانونى كه هيچگاه مكتوب نشده است.در فضاى بستۀ موسيقى بعد از انقلاب، تنها پخش سرود و مارش هاى انقلابى مقدور بود و با ممنوعيت صداى زنان، خوانندگان زن به اجبار كنج عزلت گزيدند يا جلاى وطن كردند، تا اين كه در دور اول رياست جمهورى محمد خاتمى،فضا ...
همراه با گزارش تصویری با صدای هوروش خلیلی...
سال هـزار و دويست و نود و يك در تهران چشم بر جهان گشود. مادرش "عـذرا" و پدرش "موسی معـروفی" از شاگردان برگزیده درویش خان و از موسيقی دانان بزرگ دوره خود بود. پنج سال داشت که خواهـرش "نرگس" به دنیا آمد. چند سال بعـد در هـمان دوره کودکی مادرش را از دست داد و در خانواده پدری بزرگ شد. ابتدا موسيقی را از پدر می آموخت و تار می نواخت و با نواختن ويولن نيز آشنا شد .بعـد از دوره ابتدایی، در چهارده سالگی در دوره ای که وزيری مدير هـنرستان موسيقی بود، به آنجا رفـت و به تحصيل مشغول شد. به پيانو روی آورد و نزد خانم تاتیانا خاراطیان به یادگـیری تکـنیک نوازندگی پیانوی کلاسیک مشغول شد. اتودها و پرلودهای شوپن، سوناتهای موتسارت، بتهوون، شوبرت و فـوگ های باخ را با مهارت می نواخت. در کناد موسیقی کلاسیک، موسیقی ایرانی را هـم ادامه داد و تحصيلات موسيقی را نزد عـلی نقی وزيری کامل کرد.
در هجده سالگی با "شـمس زمان" ازدواج کـرد که حاصل این ازدواج چهـار فــرزند بود. "منوچهر" ،" شکوه زمان ( گـیتی )" ، "ژیلا" و "فـرهاد".
درسال هـزار و سيصد و دوازده (در بيست و يك سالگی) به دليل استعداد شگـرفـش در موسيقی به استخـدام وزارت فـرهـنگ وقـت در آمد و معـلم موسيقی مدارس تهران شد و به آموزش سلفـژ و ديکته موسيقی در هـنرستان پرداخت. او از سال هـزار و سيصد و نوزده هـم زمان با افـتتاح راديو به اين موسسه پيوست و سال ها تک نواز پيانو بود. از سال هـزار و سيصد و سی و دو به سرپرستی موسيقی راديو منصوب شد و هـمزمان با آن به عـضويت شورای عـالی موسيقی نيز در آمد. معـروفی هـمچنين رهـبر ارکستر شماره يک و رهـبر ارکستر بزرگ گـلها بود. او تنظيم آهنگ های شيدا، عارف، رکن الدين خان و درويش خان و بسياری ديگـر از آهـنگسازان معـروف ايرانی را به عـهـده داشت. خودش می گويد:
"از بدو تاسيس راديو در سال هـزار و سیصد و نوزده در آنجا هـم مشغول شدم. در آن موقع سنی نداشتم ولی هـم نوازنده پيانو بودم و هـم رهـبر ارکستر شماره يک. سال اولی که راديو تاسيس شد، در اولين ارکستر راديو اين نوازنده ها بودند: صبا، حبيب سماعی، حسين تهرانی، مرتضی نی داوود و خود من. بعدها که برنامه گلها تاسيس شد من رهـبر ارکستر آن شدم و نوازنده پيانو و سوليست هـم بودم. برای ارکستر گـلها هـم قطعاتی تنظيم می کردم."
او در نواختن پيانو برای موسيقی ايرانی، از روش مشير هـمايون بيشتر از مرتضی محجوبی اقـتباس می کرد. اما شيوه ای ويژه و يکتا داشت که تکـنيک در آن آشکار بود. معـروفی بيش از چهل سال سابقـه فعاليت در زمينه آهـنگسازی دارد. معـروفی و پدرش نخستين کسانی محسوب می شوند که قـطعاتی در دامنه موسيقی ايرانی برای پيانو ساخته و تنظيم کرده اند. اولين قـطعه ای که مـعروفی ساخت "ترانه های خیام" بر اساس رباعـيات خيام بود که در سال هـزار و سيصد و پانزده اجرا شد.
از جمله خدمات فـرهـنگی و آموزشی استاد می توان به سال های تدريسش در دانشگاه تهران اشاره كرد. در آن زمان روش ساخت آهـنگ و فرم های اصيل موسيقی را تدريس می كرد. استاد در سال های عـمرش در دانشگاه تهران و هـنرستان موسيقی شاگـردان بسياری تربيت كرد كه خودشان از هـنرمندان به نام كشور هستند. اردشير روحانی، افـليا پرتو، انوشيروان روحانی، پرويز اتابيگی (اتابـكی)، مهين زرين پنجه و ساسان محبی. خودش می گويد:
"سبک من را انوشيروان روحانی، اردشير روحانی، افـليا پرتو، مهين زرين پنجه و ساسان محبی خوب می نوازند. آنها شاگردان خوبـم بوده اند. آنها هم موسيقی ايرانی را می دانند و هـم موسيقی غـربی را. موسيقی ايرانی را وقتی به شاگرد درس می دهـيـم که دست روان داشته باشد و موسيقی کلاسيک را زده باشد. چون موسيقی کلاسيک دست را روان و نت خوانی را قوی می کند. بعدا موسيقی ايرانی به او درس می دهـيـم، چون موسيقی ايرانی تکنيک مفصلی دارد. "
جواد معروفی فردی فروتن، خوش مشرب و پرهيزگار بود. شاید بتوان گفت از جمله کسانی بود که درطول عمرهنری خود سعی وافری درآشتی موسیقی سنتی و غربی داشت.
جواد معـروفی در بامداد روز سه شنبه شانزدهـم آذر ماه هـزار و سيصد و هـفـتاد و دو در يکی از بيمارستان های تهران در گـذشت.
جان شامهورن
*هیچ اگر سایه پذیرد ما همان سایه هیچیم
*ایستاده مردن بهتر از زانو زده زیستن است...
*طلا را به وسيله آتش......زن را به وسيله طلا ........و مرد را به وسيله زن امتحان کنيد.
فيثاغورث
*كسی چه میداند؛ شاید این جهان.جهنم سیارهای دیگر باشد.
آلدس هالسكی
جايي که گفتگوي ما در آن شکل گرفت، دفتر کار و محل تمرين اعضاي گروه بود و ديوارها سرشار حس موسيقي بودند و هريک چند ساز را در برگرفته بودند؛ از سيتار هندي و کرنا و کمانچه تا کمان حلاجي و دهل و دمام. اين حس ما را وادار کرد بي آن که به حاشيه بپردازيم ، وارد متن موسيقي شويم و گفتگويمان کم کم بر محور ناب موسيقي شکل گرفت حاصل همنشيني ما با استاد حسين عليزاده را مي خوانيد:
حسهاي شاعرانه و الهام قوي در موسيقي ايراني، شايد برجسته تر از موسيقي در فرهنگهاي ديگر باشد و اين احتمالا به آن دليل است که بداهه نوازي شکل بديع و در عين حال کهني از موسيقي ايراني به شمار مي آيد. اين حسها بويژه در آثار شما شکل خاصي دارند که در آثاري چون ترکمن، پايکوبي، کنسرت همايون، نوا يا حتي بداهه نوازي سلانه جلوه گر شده، سرچشمه اين حسهاي شاعرانه در شما کجاست؟
موسيقي و کلا هنر داراي معنايي است فراتر از آنچه انسان دارد وقتي مي گوييد چشم، ذهن به تجسم آن مي پردازد و مي دانيد که ...
| کنسرت گروه موسیقی "رودکی" به سرپرستی و خوانندگی "عبدالحسین مختاباد" 16 و 17 شهریور ماه ساعت 20 در کاخ سعدآباد برگزار می شود. | |
|
عبدالحسین مختاباد خواننده با اعلام این خبر درگفتگو با خبرنگار مهر گفت : پس از انتشار آلبوم "ماه مجلس " که چندی پیش روانه بازار شد، گروه موسیقی "رودکی" همزمان با میلاد امام زمان(عج) قطعاتی از این آلبوم را به همراه برخی از کارهای گذشته اجرا می کند. وی در ادامه به قطعات این کنسرت اشاره کرد و گفت : "بهشت من" ، "شب های رویایی"، "یار بیگانه "، "زمزمه " و درخت دوستی" از جمله قطعاتی است که در دستگاه همایون و شور در این دو شب اجرا می شود. خبرگزاری مهر
|
كيوان ساكت معتقد است: بهدليل نبود حق كپي رايت در ايران هنرمندان مجبورند سرعت توليد آثار خود را افزايش دهند كه اين امر موجب پايين آمدن كيفيت آثار خواهد شد.
اين نوازنده تار و سهتار با بيان اين مطلب به خبرنگار بخش موسيقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: مشكلات و كم و كاستيهاي فراواني در عرصه موسيقي بهچشم ميخورد كه از اين ميان از تعطيلي اجراي موسيقي در شش ماه سال كه موجب تراكم و حجم بالاي برنامهها در شش ماه ديگر سال ميشود، ميتوان ياد كرد.
اين مدرس دانشگاه در عين حال اذعان داشت، مهمتر از هر مسالهاي، مساله رعايتنشدن حقوق مادي و معنوي آثار مولفان و هنرمندان در كشور بوده كه موجب شده است تا آثار هنرمندان به اشكال گوناگون مورد استفادههاي غيرهنري قرار گيرند.
وي تصريح كرد:...
اين آلبوم که شامل چهار تصنيف مي شود که ضبط آن به پايان رسيده و تا پايان تابستان به بازار مي آيد.
«علي جهاندار» به ميراث خبر گفت:...
گروه چكاد با همكاري هوشنگ فراهاني، عليرضا جواهري و محمد رسولي در چند دانشگاه و آكادمي موسيقي به معرفي موسيقي ايراني و سازهاي آن خواهند پرداخت.
"علي جواهري"، نويسنده و سرپرست گروه چكاد روز دوشنبه با اعلام اين خبر به خبرنگار فرهنگي ايرنا گفت: با توجه به دعوت چند دانشگاه و آكادمي موسيقي و با توجه به ابراز علاقه آنها به سازشناسي و موسيقي كلاسيك ايراني، بخشي از گروه چكاد به اين تور پژوهشي دعوت شدند.
عضو فعال گروه عارف در ادامه، گروه چكاد را از فعالترين گروههاي داخلي در خارج توصيف و تصريح كرد: اين گروه متشكل از نوازندگان چيرهدست سازهاي مختلف است كه عمده آنان در گروههاي تاثيرگذرا موسيقي ايراني مانند شيدا، عارف و ... سابقه حضور دارند.
وي در خاتمه شركتكنندگان گروه چكاد در كنسرتهاي پژوهشي در روسيه را برآمده از اعضاي بخش پژوهشي گروه چكاد دانست.
گفتني است اين برنامههاي پژوهشي از ۲۲تا ۲۹مرداد در شهرهاي مسكو، ورشو در لهستان و يوروسلاو يوگسلاوي (سابق) خواهد بود
ضمن اين كه گروه چكاد در كنار برنامههاي پژوهشي و موسيقي شناسي ايراني، به اجراي قطعاتي از موسيقي ملي ايران نيز خواهند پرداخت.
گروه چگاد جواهري خود بخشي از گروه بزرگ عارف به سرپرستي استاد پرويز مشكاتيان است كه افراد ديگر اين گروه بزرگ را "كيوان ساكت" سرپرست گروه وزيري،"بهرام ساعد" سرپرست گروه آبيدر، "بهداد بابائي" سرپرست گروه باربد ، "سيامك آقايي" سرپرست گروه سنتورنوازن و "مسعود حبيبي" سرپرست گروه دف نوازان تشكيل ميدهند.
"پرويز مشكاتيان" از دور جديد فعاليتهاي گروه عارف در شهرستانها به ويژه در شيراز و تخت جمشيد خبر داد.
اين آهنگساز و سرپرست گروه عارف روز دوشنبه در گفتگو باخبرنگارفرهنگي ايرنا، گروه عارف را يك گروه موسيقي هميشه پابرجا توصيف كرد و درباره علت تاخير فعاليتهاي اين گروه گفت: ممكن است گاهي انفصالي در ديدار و تمرينات گروه پيش آمده باشد، اما اعضاي گروه عارف همواره در كنار يكديگر بودهاند.
وي يادآور شد: گروه عارف متشكل از سرپرستهاي گروههاي مختلف موسيقي است از جمله: "عليرضا جواهري" سرپرست گروه چكاد، "كيوان ساكت" سرپرست گروه وزيري، "بهرام ساعد" سرپرست گروه آبيدر، "بهداد بابائي" سرپرست گروه باربد، "سيامك آقايي" سرپرست گروه سنتورنوازن و "مسعود حبيبي" سرپرست گروه دف نوازان است.
" هدف من اين است كه ...
این اجرای زنده ای از موسیقی سنتی در صدا و سیمای ایران است و آن دیوار هایی که می بینید ، دیوارهایی بین سازها و موسیقی سنتی ایران و نوازندگان آنها و بینندگان است ! این دیوار ها ، مدافع عصمت و طهارت بینندگان است تا خدای ناکرده نکند با دیدن سازهای موسیقی به گناه گرفتار نشوند . من نمی دانم که آیا چنین نمونه ای از سانسور با این همه وقاحت در اهانت به شعور مخاطبین در تاریخ رسانه ای دنیا وجود دارد یا نه اما باید بگویم که بعضی اوقات با دیدن این نمونه ها به این می اندیشم که گویا سیاست هدفمندی در راستای نابودی هنر و موسیقی ایران وجود دارد وگرنه حقیقتا این نمونه آشکار از سانسور با چه هدفی می تواند انجام شود .
هنگامی که در یاداشت " سخنی با استاد محمد رضا لطفی " از استاد محمد رضا لطفی خرده گرفتم که چرا استاد به رادیو تلویزیون دولتی ایران پیشنهاد داده است که کنسرت او بصورت زنده از تلویزیون در سراسر ایران پخش شود برای همین نشانه هایی بود که از صدا و سیمای ایران می دانم !
در گفتگوهایی که با یکی از نزدیکان استاد محمد رضا لطفی نیز داشتم به ایشان گفتم که من معتقدم استاد محمدرضا لطفی و بقیه استادان موسیقی ایران برای دفاع از آینده فرهنگ و موسیقی ایران ، باید صدا و سیما را در زمینه همکاری های موسیقایی تحریم کرده و عطای آن را به لقایش بخشند . استادان موسیقی باید در همه گفتگو ها و با استفاده از تمامی امکانات خود این اهانت آشکار را به چالش بکشند ! شاید با تحریم صدا و سیما از سوی همه بزرگان موسیقی و عدم اجازه به این دستگاه عریض و طویل برای استفاده ابزاری از آنها در کوتاه مدت گروهی از دوستاران موسیقی از ارتباط با موسیقی آنها محروم شوند اما من معتقدم این دین و تعهد مهمی است که تمامی استادان موسیقی ایران به آینده این هنر دارند .
استادان موسیقی ایران باید با صدای رسا به این نکات اشاره کنند که در حالی که ساز و موسیقی خودمان در رسانه خودمان نمایش داده نمی شود ، جوان ایرانی در کجا باید ساز های ایرانی را ببیند و با موسیقی خودمان آشنا شوند . جوانی که در همه ی ساعت های شبانه روز این امکان را دارد که در هزاران کانال ماهواره ای انواع سازهای دیگر همچون گیتار و پرکاشن و ... ببیند ، در حالی که تلویزیون خودمان نمایش سازها را حرام می داند ، کجا باید سازهای ایرانی همچون تار و سه تار و ... و نوازندگی آنها را ببیند و با آنها آشنا شود .
معتقدم از تمامی رسانه ها و ابزار موجود برای به چالش کشیدن صدا و سیما و مسوولان فرهنگی ایران در زمینه موسیقی باید استفاده کرد تا این صدا را به گوشهای ناشنوایشان رساند که تا زمانی که موسیقی ، ابزاری بین برنامه ای برای این رسانه است و تا زمانی که این رسانه به موسیقی به صورت جدی توجه نمی کند و تا هنگامی که هنوز حق اولیه و ابتدایی اجازه ی نمایش ساز در این رسانه وجود ندارد ، این رسانه هیچ حقی برای انتقاد از رشد موسیقی های زیرزمینی و بی توجهی به موسیقی ایرانی و ... ندارد .
